Tel uw Herinneringen - Ann de Renais

 

 

 

 

Tel uw herinneringen

De bloemen verwelken, het licht gaat dood
en hoort gij de sterren zingen?
Hoe diep is de nacht en hoe diep de dood,
laat glijden, laat glijden uw moede boot en tel uw herinneringen.
Het leven, de liefde, wat wijn en brood
en duizenden kleine dingen,
zij worden begraven in onze dood,
geborgen als in een schoot, en hoort gij ze daar niet zingen?
Ach, diep is de nacht en de dood is groot,
het leven trekt smalle kringen,
die deinen van morgen- tot avondrood, maar wijder,
veel wijder deint onze dood, met duizend herinneringen

 

 

 

[Tel uw herinneringen, Raymond Schroyens, 1969 (poesia de Filip Van de Wouwer)]

[Voz de Ann de Renais]

Os buracos dos olhos

Tempo, que escorres entre as pedras do jardim. 
As árvores dizem que voltas. 

Voltas cada manhã, te afundas com cada chuva. 
E em cada noite decretas tua reinvenção. 

Tempo, que escorres entre as pedras do rio. 
Os peixes dizem que te perdes sem jamais te extinguir.

E que nunca deixas de chegar. 
Por isso, correntezas. 

Tempo, que escorres nos buracos singelos 
dos olhos, 

dos nossos mortos.

 Pintura: Picasso. La comida del ciego, 1903